Przysłówki częstotliwości w angielskim: always, usually, often, sometimes, never
Przysłówki częstotliwości mówią, jak często coś się dzieje, i mają w angielskim stałe miejsce w zdaniu: stoją PRZED czasownikiem głównym, ale PO czasowniku 'to be'. Dlatego mówimy "I always drink coffee" (przed 'drink'), ale "She is usually busy" (po 'is'). W polskim szyk jest swobodny i często opuszczamy podmiot ("Zawsze piję kawę"), więc łatwo przez pomyłkę powiedzieć "I drink always" - to brzmi nienaturalnie. Pamiętaj też, że 'never' samo w sobie jest już przeczeniem: poprawnie jest "We never eat late", a nie "We don't never eat late".
Przykłady
- I always drink coffee. every time, the speaker drinks coffee
- She is usually busy. she is busy most of the time
- We never eat late. the group does not eat late at any time
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
I walk always. Brzmi źle, prawda? Jedno małe słowo nie na swoim miejscu i angielski kuleje. Naprawmy to raz na zawsze.
-
To przysłówki częstotliwości. Odpowiadają na jedno pytanie: jak często? I mają w zdaniu ulubione miejsce.
-
Wyobraź sobie skalę, od za każdym razem do nigdy. Always, usually, often, sometimes, rarely, never. To samo miejsce, inna ilość.
-
Oto zasada, która rozwiązuje wszystko. Przysłówek stoi PRZED czasownikiem głównym, nie po nim. Dlatego mówimy I always walk, nigdy I walk always.
-
Zobacz, jak to działa. Czasownik to drink, więc always staje tuż przed nim. I always drink coffee.
-
To samo miejsce, rzadziej. Often idzie przed eat. Zwykle, ale nie zawsze. They often eat out.
-
Sometimes jest elastyczne: może też otwierać zdanie, dla podkreślenia. Obie wersje są poprawne. Sometimes we walk to work.
-
Teraz jedyny wyjątek, który musisz znać. Przy czasowniku to be —am, is, are— przysłówek przeskakuje PO nim. To be jest wyjątkowe.
-
Zobacz to z to be. Czasownik to is, więc usually idzie zaraz po nim. She is usually busy.
-
Tu potyka się każdy. Rozdziela się to be i przysłówek. I never am late: źle. Przysłówek idzie po am.
-
I największy: never jest już przeczeniem. Więc nigdy nie dodawaj drugiego not. I don't never eat late to podwójne przeczenie. Powiedz po prostu I never eat late.
-
Jedno przeczenie załatwia sprawę. Never przed czasownikiem głównym, a sens jest całkowity: nigdy. We never eat late.
-
Trzy rzeczy do zapamiętania. Przed czasownikiem głównym. Po to be. I never stoi samo. Opanuj to, a twoje opisy rutyny zabrzmią naturalnie.
