Jak tworzy się tryb rozkazujący w angielskim?

Bierzesz czasownik w formie podstawowej (bez 'to') i nie dodajesz żadnego podmiotu, np. "Open the window, please." lub "Turn left at the bank." Forma jest taka sama dla jednej osoby i dla wielu osób.

Czy w trybie rozkazującym dodaje się 'you'?

Nie. Dodanie podmiotu, np. "You sit down" jako rozkaz, brzmi agresywnie i nienaturalnie. Po polsku też mówimy po prostu "Usiądź", a nie "Ty usiądź". Zwykłe polecenie to samo "Sit down."

Jak utworzyć przeczenie w trybie rozkazującym?

Dodajesz "don't" przed czasownikiem: "Don't touch that." To częsty błąd Polaków, którzy opuszczają "don't" i mówią np. "No smoke here" zamiast "Don't smoke here."

Jak zabrzmieć grzeczniej, wydając polecenie?

Dodaj słowo "please" na początku lub na końcu zdania, np. "Open the window, please." Dzięki temu polecenie zmienia się w uprzejmą prośbę.

Czasowniki

Tryb rozkazujący w angielskim (imperatives)

Poziom A1 Czasowniki

Kluczowa myśl

Aby wydać polecenie, rozkaz lub uprzejmą prośbę po angielsku, używasz czasownika w formie podstawowej i NIE dodajesz podmiotu: "Open the window, please." albo "Turn left at the bank." To najprostsza forma czasownika w angielskim - podobnie jak po polsku mówimy "Otwórz okno" bez słowa "ty". Przeczenie tworzysz przez dodanie "don't" przed czasownikiem: "Don't touch that." Aby złagodzić polecenie i zabrzmieć grzeczniej, dodaj "please" na początku lub na końcu zdania.

Przykłady

Open the window, please. a polite request to open the window
Don't touch that. telling someone not to touch something
Turn left at the bank. giving a direction

Cała lekcja

Wszystko z filmu, w tekście.

Stop. Wait. Listen.

wydawanie poleceń i instrukcji

Po angielsku jedno słowo może być całym zdaniem: <t>Stop</t>. <t>Wait</t>. <t>Listen</t>. To polecenia — i będziesz ich używać codziennie.
👉
Tryb rozkazujący = czasownik podstawowy, bez podmiotu.

Żeby wydać polecenie albo instrukcję, pomijasz podmiot i używasz samego czasownika w formie podstawowej — tej ze słownika.
Open the window, please.
czasownik podstawowy + please

To właśnie tryb rozkazujący. Tu masz uprzejmą prośbę — zauważ, że nie ma <t>you</t>, a <t>please</t> łagodzi ton. Open the window, please.
Turn left at the bank.
wskazywanie drogi

Wskazywanie drogi działa dokładnie tak samo — tylko czasownik podstawowy. Turn left at the bank.
Add two eggs and mix well.
instrukcje

Przepisy i instrukcje są pełne trybu rozkazującego — krok po kroku. Add two eggs and mix well.
Przeczenie = don't + czasownik podstawowy.

Żeby powiedzieć komuś, by czegoś NIE robił, stawiasz <t>don't</t> przed czasownikiem podstawowym.
Don't touch that.
przeczenie

Przeczenie jest więc proste — <t>don't</t> plus czasownik. Don't touch that.
Don't worry.
przeczenie

Tak też pocieszamy innych — krótko i ciepło. Don't worry.
Let's + czasownik podstawowy = propozycja, która obejmuje ciebie.

Chcesz włączyć siebie do propozycji? Zacznij od <t>let's</t> — to skrót od <t>let us</t>.
Let's go!
obejmuje mówiącego

Używaj <t>let's</t>, żeby zaproponować coś razem — ty też jesteś częścią tego. Let's go!
✗ You sit down. brzmi agresywnie

✓ Sit down. zwykłe polecenie

Bez podmiotu — tryb rozkazujący już znaczy 'ty'.

Tu uważaj. Dodanie <t>you</t> do polecenia — <t>You sit down</t> — brzmi ostro, wręcz złośliwie. Opuść je: po prostu powiedz <t>Sit down</t>.
✗ No smoke here. to nie angielski

✓ Don't smoke here. poprawne przeczenie

Przeczenia wymagają don't + czasownik podstawowy.

I nie zapomnij o słowie <t>don't</t>. <t>No smoke here</t> to nie angielski — trzeba powiedzieć <t>Don't smoke here</t>.
Zapamiętaj
- Polecenie → czasownik podstawowy, bez podmiotu
- Przeczenie → don't + czasownik
- Uprzejmie → dodaj please · Razem → let's
Czyli: czasownik podstawowy na polecenie, <t>don't</t> na przeczenie, <t>please</t> dla uprzejmości i <t>let's</t>, żeby włączyć siebie.

Przykłady

Stop. Wait. Listen.

Powiązane lekcje