Present Continuous Tense (am/is/are + -ing): Şimdiki Zaman
Present continuous, tam şu anda ya da bu sıralarda devam eden bir eylemi anlatır ve İngilizcede her zaman iki parçadan oluşur: 'to be' (am/is/are) + fiilin -ing hali. Örneğin 'I'm reading a book.' cümlesinde okuma işi tam o anda sürüyor; 'She's making dinner.' örneğinde 'make' fiili -ing alırken sondaki sessiz -e düşer (make → making); 'They are running.' örneğinde ise kısa ünlüden sonra gelen son sessiz harf çift yazılır (run → running). Türkçede '-yor' ekiyle özneyi düşürüp tek kelimeyle 'Okuyorum.' diyebiliyoruz, ama İngilizcede 'I am' kısmını asla atamazsınız; 'I working' yanlıştır, doğrusu 'I am working' olmalıdır. Ayrıca know, want, like gibi durum bildiren (stative) fiiller bu zamanda kullanılmaz: 'I am knowing' değil, 'I know' demelisiniz.
Örnekler
- I'm reading a book. the speaker is reading right now
- She's making dinner. she is preparing dinner now
- They are running. the people are running now
Dersin tamamı
Videodaki her şey, yazılı olarak.
-
Tek küçük bir kelimeyi atla, <t>I am working</t> <t>I working</t>e dönüşsün — ve birden bozuk konuşmuş olursun. İşte o kelime ve açtığı zaman.
-
Geniş zaman genellikle ne yaptığını söyler. Peki ya şu an, tam bu saniyede olan? Bunun için İngilizcede ayrı bir zaman var: şimdiki zaman.
-
Formül basit. <t>to be</t> fiilini al — <t>am</t>, <t>is</t> veya <t>are</t> — ve ana fiili sonuna <t>-ing</t> ekleyerek koy. İki parça, her seferinde.
-
<t>to be</t> kısmı özneye göre değişir. <t>I am</t>, <t>he, she, it is</t> ve <t>you, we, they are</t>. Bunu iyice belle: tüm zamanın motoru bu.
-
Bunu iş başında görelim. Şu an, bu anda, okuyorum. I'm reading a book.
-
<t>she</t> ile <t>to be</t>, <t>is</t> olur. Ve yazıma dikkat: <t>make</t>, <t>-ing</t>'den önce sessiz e'sini kaybeder. She's making dinner.
-
<t>they</t> ile <t>are</t> kullanırız. Ve burada kısa bir ünlü, son ünsüzü ikilememize yol açar: <t>run</t>, <t>running</t> olur. They are running.
-
İşte iki yazım kuralı bunlar. <t>-ing</t>'den önce sessiz <t>-e</t>'yi at. Ve tek bir kısa ünlüden sonra son ünsüzü ikile. Diğer durumlarda sadece <t>-ing</t> eklersin.
-
bu aralar olan eylemler için de işler, tam bu saniyede olmasa bile. I'm reading a great book this week.
-
Şimdi bir numaralı hata. <t>to be</t> atlanır ve sadece <t>I working</t> denir. <t>am</t>, <t>is</t> veya <t>are</t>'i tutmalısın — bu isteğe bağlı değil.
-
İkinci tuzak: bazı fiiller neredeyse hiç <t>-ing</t> almaz. Durum fiilleri — <t>knowing</t>, <t>wanting</t>, <t>liking</t> — geniş zamanda kalır. <t>I know</t> denir, <t>I am knowing</t> değil.
-
Neden? Çünkü continuous, devam eden eylemler içindir. <t>knowing</t> gibi bir durum yaptığın bir şey değildir: o sadece öyledir. Bu yüzden sade kalır.
-
Olumsuz yapmak için <t>to be</t>'den sonra sadece <t>not</t> ekle. She isn't sleeping.
-
Ve soru için sırayı değiştir: <t>to be</t>'yi öne al. Are you listening?
-
Üç şeyi hatırla: <t>to be</t> artı <t>-ing</t>, <t>to be</t>'yi asla atlama ve durum fiilleri sade kalır. İşte şimdiki zaman bu.