Present continuous (am/is/are + -ing) - czas teraźniejszy ciągły
Present continuous to angielski czas, którym opisujesz czynność dziejącą się teraz lub w tym okresie życia. Budujesz go bardzo prosto: czasownik "to be" (am/is/are) plus czasownik z końcówką -ing, na przykład "I'm reading a book" czy "She's making dinner". Uważaj na pisownię -ing: gubimy nieme -e (make -> making), a po krótkiej samogłosce podwajamy spółgłoskę (run -> "They are running"). Po polsku powiemy po prostu "czytam" bez osobnego "jestem", dlatego Polacy często gubią "to be" ("I working") - a w angielskim am/is/are jest obowiązkowe; pamiętaj też, że czasowniki statyczne jak know czy want zostają w present simple, nie mówimy "I am knowing".
Przykłady
- I'm reading a book. the speaker is reading right now
- She's making dinner. she is preparing dinner now
- They are running. the people are running now
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
Usuń jedno małe słówko i I am working zmienia się w I working — i nagle brzmisz błędnie. Oto to słowo i czas, który ono otwiera.
-
Present simple mówi, co robisz zazwyczaj. Ale co z tym, co dzieje się teraz, w tej sekundzie? Do tego angielski ma osobny czas: present continuous.
-
Wzór jest prosty. Weź czasownik to be — am, is lub are — i dodaj czasownik główny z końcówką -ing. Dwie części, za każdym razem.
-
Część to be zmienia się zależnie od podmiotu. I am, he, she, it is i you, we, they are. Zapamiętaj to: to silnik całego czasu.
-
Zobaczmy to w akcji. Teraz, w tej chwili, czytam. I'm reading a book.
-
Przy she to be zmienia się w is. I uwaga na pisownię: make traci nieme e przed -ing. She's making dinner.
-
Przy they używamy are. I tu krótka samogłoska sprawia, że podwajamy ostatnią spółgłoskę: run zmienia się w running. They are running.
-
To są więc dwie zasady pisowni. Usuń nieme -e przed -ing. A po jednej krótkiej samogłosce podwój ostatnią spółgłoskę. W pozostałych przypadkach po prostu dodaj -ing.
-
Działa też dla czynności dziejących się w tych dniach, nawet jeśli nie dokładnie w tej sekundzie. I'm reading a great book this week.
-
A teraz błąd numer jeden. Pomija się to be i mówi tylko I working. Musisz zachować am, is lub are — to nie jest opcjonalne.
-
Druga pułapka: niektóre czasowniki prawie nigdy nie przyjmują -ing. Czasowniki stanu — knowing, wanting, liking — zostają w present simple. Mówi się I know, a nie I am knowing.
-
Dlaczego? Bo continuous służy do czynności trwających. Stan jak knowing to nie coś, co robisz: on po prostu jest. Dlatego zostaje prosty.
-
Aby utworzyć przeczenie, po prostu dodaj not po to be. She isn't sleeping.
-
A w pytaniu zmień szyk: postaw to be na początku. Are you listening?
-
Zapamiętaj trzy rzeczy: to be plus -ing, nigdy nie pomijaj to be i czasowniki stanu zostają proste. To jest present continuous.
