Past simple: regelmatige werkwoorden met -ed
In het Engels maak je de verleden tijd van regelmatige werkwoorden door -ed toe te voegen: "I worked yesterday." De vorm blijft voor elke persoon gelijk - anders dan in het Nederlands, waar je tussen 'ik werkte' en 'wij werkten' wisselt. Let op de spelling: een werkwoord op -e krijgt alleen -d (live -> lived), een medeklinker + y wordt -ied ("She studied all night.") en na een korte beklemtoonde klinker verdubbel je de slotmedeklinker ("We stopped at a cafe."). De -ed klinkt als /t/, /d/ of /id/, afhankelijk van het werkwoord (worked, played, wanted).
Voorbeelden
- I worked yesterday. the speaker worked the day before
- She studied all night. she studied through the night
- We stopped at a cafe. the group stopped at a cafe
De volledige les
Alles uit de video, in tekst.
-
Wil je vertellen wat er gisteren gebeurde? In het Engels betekent dat bijna altijd: gewoon twee letters toevoegen, -ed. Maar die twee letters verbergen twee spellingvallen en drie verschillende klanken.
-
Eerst het goede nieuws. Bij een regelmatig werkwoord is de past simple heerlijk eenvoudig: je neemt het basiswerkwoord en zet er -ed achter. En het is voor elke persoon hetzelfde: I, you, he, she, we, they. Geen veranderingen.
-
Neem het werkwoord work. Gisteren: I worked. He worked. They worked. Eén vorm voor iedereen. I worked yesterday.
-
De basisregel is dus simpel: plus -ed. Maar de spelling heeft drie kleine aanpassingen, en als je die kent, schrijf je nooit meer studyed of stoped. Hier zijn ze.
-
Eerste aanpassing: eindigt het werkwoord al op -e, dan voeg je geen e-d toe, maar alleen d. Live wordt lived. Like wordt liked. De e staat er al. We lived in Rome.
-
Tweede aanpassing: een medeklinker gevolgd door y. Je maakt van de y een i en voegt -ed toe. Study wordt studied. Try wordt tried. Maar let op: alleen na een medeklinker. Play eindigt op klinker plus y, dus krijgt het gewoon -ed: played. She studied all night.
-
Derde aanpassing: als een korte, beklemtoonde klinker gevolgd wordt door één medeklinker, verdubbel je die medeklinker vóór -ed. Stop wordt stopped. Plan wordt planned. De dubbele letter houdt de klinker kort. We stopped at a cafe.
-
Terug naar de simpele regel met een schoon voorbeeld: hier is geen aanpassing nodig. Play krijgt gewoon -ed, omdat de y na een klinker komt. They played football.
-
Nu het deel dat bijna niemand opmerkt. De spelling is altijd -ed, maar de klank niet. Die uitgang wordt op drie verschillende manieren uitgesproken, afhankelijk van de klank er net voor. Laten we ze alle drie horen.
-
Klank één: een /t/. Na een stemloze klank, zoals de k in work, wordt de uitgang een scherpe t. Dus niet work-ed, maar workt. Luister. worked
-
Klank twee: een /d/. Na een stemhebbende klank, zoals de klinker in play, is de uitgang een zachte d. Play-d. De stem loopt er gewoon in door. Luister. played
-
Klank drie: een hele extra lettergreep, /id/. Dit gebeurt alleen na een t- of d-klank, omdat je geen twee t's of twee d's achter elkaar kunt zeggen. Want wordt want-ed. Need wordt need-ed. Luister naar de extra tik. wanted
-
Hier is de valkuil om te vermijden. Voeg geen extra lettergreep toe waar die er niet is. Worked is één lettergreep, workt, niet work-ed. Bewaar de extra tik voor werkwoorden op t of d, zoals wanted.
-
En de spellingvalkuil. Het is nooit studyed en nooit stoped. Medeklinker plus y maakt van de y een i: studied. Een korte beklemtoonde klinker verdubbelt de medeklinker: stopped. Beheers die twee en je verleden tijd is foutloos.
-
Nog één ding om te weten. Deze regel geldt alleen voor regelmatige werkwoorden. Een grote groep veelvoorkomende werkwoorden —go, see, take— is onregelmatig en gebruikt helemaal geen -ed. Dat is een aparte les, maar voor alles wat regelmatig is, is -ed je vriend.
-
Laten we het vastleggen. De regelmatige verleden tijd is basis plus -ed, voor iedereen gelijk. Let op de spelling: alleen -d na e, y naar ied, dubbele medeklinker na een korte klinker. En luister naar de drie klanken: t, d en de extra id.
