Zgodność przymiotnika z rzeczownikiem w mianowniku
Dla Polaka to brzmi znajomo: serbski przymiotnik też się odmienia i musi pasować do rzeczownika rodzajem. Skupiamy się tu na najprostszym przypadku — mianowniku liczby pojedynczej. Rodzaj rzeczownika rozpoznasz po końcówce: spółgłoska to rodzaj męski, -a żeński, -o lub -e nijaki. Przymiotnik dopasowuje się trzema końcówkami. Rodzaj męski nie ma końcówki: dobar čovek. Żeński dodaje -a: dobra žena. Nijaki dodaje -o: dobro dete. Ten sam wzór działa z każdym przymiotnikiem — velik grad, velika kuća, veliko selo — zmienia się tylko końcówka, temat zostaje. Uwaga na pułapkę: serbski rodzaj nijaki ma końcówkę -o, nie polskie -e. Przymiotnik, tak jak po polsku, stoi przed rzeczownikiem.
Przykłady
- dobar čovek a good man
- dobra žena a good woman
- dobro dete a good child
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
Powiedz dobar žena, a Serb od razu słyszy, że coś jest nie tak. Przymiotnik musi zgadzać się z rzeczownikiem, a w tej lekcji nauczysz się jak.
-
Przymiotnik opisuje rzeczownik: dobry, duży, ładny. W serbskim przymiotnik nie jest nieodmienny. Zmienia formę zależnie od rzeczownika, przy którym stoi.
-
Dziś najprostszy przypadek: mianownik liczby pojedynczej. Tu rodzaj rzeczownika — męski, żeński albo nijaki — decyduje o końcówce przymiotnika.
-
Oto cała zasada na jednym obrazku. Rodzaj męski nie ma końcówki: dobar. Żeński dodaje -a: dobra. Nijaki dodaje -o: dobro. Trzy rodzaje, trzy końcówki.
-
Skąd znasz rodzaj rzeczownika? Zwykle po końcówce. Spółgłoska to rodzaj męski, -a najczęściej żeński, a -o lub -e najczęściej nijaki.
-
Zacznijmy od rodzaju męskiego. Rzeczownik čovek kończy się na spółgłoskę, więc męski, a przymiotnik nie ma końcówki. dobar čovek
-
Teraz żeński. Rzeczownik žena kończy się na -a, więc przymiotnik też dostaje końcówkę -a. dobra žena
-
I nijaki. Rzeczownik dete jest nijaki, więc przymiotnik dostaje końcówkę -o. dobro dete
-
Ten sam wzór działa z każdym przymiotnikiem. Weźmy velik. Z rzeczownikiem męskim grad zostaje bez końcówki. velik grad
-
Z rzeczownikiem żeńskim kuća ten sam przymiotnik dostaje -a. velika kuća
-
A z rzeczownikiem nijakim selo dostaje -o. Zauważ, że zmienia się tylko końcówka przymiotnika, a temat pozostaje ten sam. veliko selo
-
Oto najczęstszy błąd. Początkujący zostawiają przymiotnik w tej samej formie dla wszystkich rodzajów. Dobar žena jest błędne: žena jest żeńska, więc musi być dobra žena.
-
Jeszcze drobiazg: przymiotnik zwykle stoi przed rzeczownikiem. Najpierw przymiotnik, potem rzeczownik: dobra ideja, lep dan.
-
Podsumujmy. W mianowniku liczby pojedynczej: męski bez końcówki, żeński dodaje -a, nijaki dodaje -o. Przymiotnik zgadza się z rodzajem i stoi przed nim. To wszystko.