Sırpça dönüşlü fiiller ve „se" parçacığı
<p>Türkçede dönüşlülüğü çoğu zaman fiilin içine eklediğimiz bir ekle kurarız: <em>yıka-</em> fiili <em>yıka-n-mak</em> olur ve „kendini" anlamı doğrudan fiilin gövdesine girer. Sırpça bunu bambaşka yapar. Burada dönüşlülük ayrı, küçük bir kelimeyle gösterilir: <strong>se</strong>. Birçok Sırpça fiil bu parçacıktan ayrılmaz, bu yüzden onları hep „se" ile birlikte öğrenmek gerekir: <em>zvati se</em> (adı … olmak), <em>osećati se</em> (kendini … hissetmek), <em>vraćati se</em> (geri dönmek). „se" bir süs değil, fiilin parçasıdır.</p><p>En önemli fark şudur: bu „se" eke değil, <strong>cümlenin içinde yer değiştiren bağımsız bir parçacığa</strong> benzer. Vurgusuzdur ve kuralı basittir: <strong>asla cümlenin başında durmaz</strong>; ilk vurgulu kelimeden hemen sonra, yani ikinci sırada yer alır. Cümle fiille başlıyorsa „se" hemen fiilin ardından gelir: <em>„Zovem se Ana."</em> (Adım Ana.) Ama cümleyi başka bir kelime açarsa „se" ona doğru kayar ve fiilin önüne geçer: <em>„Uvek se žurim."</em> (Hep acele ederim.), <em>„Sutra se vraćam kući."</em> (Yarın eve dönüyorum.) Şu çift bunu güzel gösterir: <em>„Žurim se."</em> → <em>„Uvek se žurim."</em></p><p>Geçmiş zamanda „se" yardımcı parçacıkla karşılaşır ve sıralama sabittir: önce <em>sam/si/je</em>, sonra <em>se</em>. Yani <em>„Vratio sam se kući."</em> (Eve döndüm.) denir, *vratio se sam denmez. Türkçede böyle bir yer değiştirme alışkanlığımız olmadığı için bu kısma özellikle dikkat etmek gerekir.</p><p>Türk öğrencilerin en sık hataları şunlardır: „se"yi cümle başına koymak (*Se zovem Ana* yanlıştır – doğrusu <em>„Zovem se Ana."</em>); parçacığı düşürmek, ki bu anlamı değiştirir (<em>„Kako se zoveš?"</em> = Adın ne? ama <em>„Kako zoveš?"</em> = Kimi çağırıyorsun?); parçacık sırasını şaşırmak; ve başka bir kelime cümleyi açtığında „se"yi yine fiile yapıştırmak. En kolayı kalıpları bütün öğrenmektir: soru <em>„Kako se zoveš?"</em> ve yanıt <em>„Zovem se…"</em> Türkçedeki -n- ekini düşünün, ama unutmayın: Sırpçada bu „ek" yerinden oynayan ayrı bir kelimedir.</p>
Örnekler
- Kako se zoveš? What is your name?
- Osećam se dobro. I feel good.
- Vraćam se kući. I'm going back home.
Dersin tamamı
Videodaki her şey, yazılı olarak.
-
Birine adının ne olduğunu sormak mı istiyorsun? Minicik bir kelime — se — olmadan olmaz. Kendini tanıtmak ve nasıl hissettiğini söylemek için sana o lazım. Pek çok fiil bu seyi taşır. Hadi onun yerini öğrenelim.
-
Konu şu. Pek çok Sırpça fiil se kelimesiyle birlikte gider. Bu se fiilin bir parçasıdır — onu fiille birlikte, tek bir bütün olarak öğren. Zvati se ad taşımak demektir. Osećati se bir durumda olmak demektir. Vraćati se geri dönmek demektir.
-
Etrafında ne kadar çok olduğuna bak. Solda her gün ihtiyaç duyacağın seli fiiller: zvati se, osećati se, vraćati se, žuriti se. Sağda farkı görmen için sesiz birkaç tanesi: raditi, pisati, čitati. Se rastgele değildir — tam belli fiillerle gider.
-
İlk gün söyleyeceğin şeyden başlayalım — adı sorma. senin nerede durduğuna dikkat et: Kako se zoveš? Adın ne? Fiil zvati se, ama se fiilin yanında durmuyor — ilk kelime kakonun hemen ardına atladı. O yeri aklında tut.
-
Bu sorunun cevabı da se taşır. Kendini tanıtırken şöyle dersin: Zovem se Ana. Benim adım Ana. Kelime kelime: zovem se Ana — kendime Ana derim. Görüyorsun, se tam zovem fiilinin ardından geliyor çünkü fiil başta. Se cümlede ikinci yeri arar.
-
İşte temel kural. Se bir klitiktir — kısa, vurgusuz bir kelimecik; asla cümlenin ilk yerinde bulunmaz ve asla vurgulu değildir. İlk kelimeye yaslanır ve hemen onun ardına geçer — sözde ikinci yere. Aynı kural sam, si, je için de geçerlidir. Klitikler ikinci yeri sever.
-
O ikinci yeri iş başında görelim. Nasıl olduğunu söylemek istiyorsun — osećati se kullanırsın: Osećam se dobro. İyi hissediyorum. Osećam fiili başta, dolayısıyla se hemen onun ardından, ikinci yere gelir, ancak ondan sonra dobro. Sıralama: fiil, se, gerisi. Cümleye asla se ile başlamazsın.
-
Şimdi cümle fiille başlamadığında ne olduğuna dikkat et. Önce başka bir kelime gelirse, se ona yapışır: Vraćam se kući. Eve dönüyorum. Fiil başta, bu yüzden se onun ardında. Ama Sutra se vraćam kućida ilk kelime sutra, dolayısıyla se onun ardına atlar — vraćam fiilinden uzağa.
-
Žuriti se fiiliyle iki cümleyi karşılaştır. Fiil başladığında se hemen onun ardındadır: Žurim se na posao. İşe acele ediyorum. Ama cümle Uvek ile başlarsa, bak se nasıl öne kayıyor: Uvek se žurim ujutru. Sabahları hep acele ederim. Se her zaman ikinci yere.
-
Peki bir anda birden fazla klitik karşılaşınca ne olur? Onlar belli bir sırayla dizilir. Sam, si, je önce gelir, se ise onların ardından gider. Bu yüzden vratio sam se dersin, vratio se sam değil. Önce fiil klitiği, ardından se.
-
Bunu geçmiş zamanda gör. Dün eve döndüğünü söylemek istiyorsun: Vratio sam se kući. Eve döndüm. İki klitik bir arada: önce sam sonra se, tam bu sırayla, ilk kelime vrationun hemen ardından. Asla tersi değil.
-
Ve şimdi asıl tuzak — burada olma sebebin. Cümleye se ile başlama ve onu her zaman fiilin tam yanına yapıştırma. Se zovem Ana yanlış duyulur çünkü se birinci olamaz. İlk kelimeden sonra gelmeli: Zovem se Ana. İkinci yer, her zaman.
-
Ve ikinci sık hata — seyi tamamen atlamak. Onsuz fiil anlam değiştirir ya da öyle bir fiil yoktur. Kako zoveš? kimi çağırıyorsun, kimi davet ediyorsun demektir, kako se zoveš değil. Se olmadan bambaşka bir şey sormuş olursun. Onu düşürme.
-
Özetleyelim. Pek çok fiil se taşır — zvati se, osećati se, vraćati se — ve o fiilin bir parçasıdır, bu yüzden onu fiille birlikte öğren. Se bir klitiktir: asla ilk kelime değil, her zaman ikinci yerde, sam gibi klitiklerin ardından. Ve onu unutma — se olmadan cümle başka bir şey ifade eder.