First conditional - jak tworzyc pierwszy tryb warunkowy po angielsku
First conditional (pierwszy tryb warunkowy) opisuje realne, prawdopodobne sytuacje w przyszlosci: w czesci z 'if' uzywamy present simple, a w czesci glownej 'will' + bezokolicznik. Mowimy wiec 'If it rains, we'll stay home.' albo 'If you study, you'll pass.' - mimo ze chodzi o przyszlosc, po 'if' zostaje czas terazniejszy. Po polsku w obu czesciach uzylibysmy przyszlego ('Jesli bedzie padac, zostaniemy w domu'), dlatego Polacy odruchowo wstawiaja 'will' po 'if' - a to blad. Zapamietaj: po 'if' nigdy nie ma 'will'; mozesz tez odwrocic kolejnosc i powiedziec 'I'll call you if I'm late.'
Przykłady
- If it rains, we'll stay home. rain (likely) leads to staying home
- I'll call you if I'm late. a promise to call in case of lateness
- If you study, you'll pass. studying will lead to passing
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
If it rains, we'll stay home. Jedno słowo w złym miejscu i całe zdanie się rozpada. Naprawmy to raz na zawsze.
-
Pierwszego trybu warunkowego używamy do realnej, prawdopodobnej przyszłości: warunek teraz i to, co się stanie, jeśli się spełni. Oto wzór.
-
Spójrz na obie połowy. Część z <t>if</t> zostaje w present simple, choć dotyczy przyszłości. Część wyniku bierze <t>will</t>. Ta różnica to cała reguła.
-
Weź prawdopodobną przyszłość. Dziś może padać, a jeśli spadnie, plan się zmienia. If it rains, we'll stay home.
-
Idealny do obietnic. Kolejność można odwrócić: daj wynik najpierw i pomijasz przecinek. I'll call you if I'm late.
-
Działa też dla przyczyny i skutku: zrób to teraz, a ten wynik jest prawdopodobny. If you study, you'll pass.
-
I tworzy wyraźne ostrzeżenie, gdy skutek to realne zagrożenie. If you touch it, you'll get hurt.
-
Teraz wielka pułapka. Nie wstawiaj <t>will</t> do części z <t>if</t>. Choć całe zdanie mówi o przyszłości, zdanie z <t>if</t> zostaje w present simple. Tylko wynik dostaje <t>will</t>.
-
Jeszcze jeden przydatny punkt. Skrót <t>we'll</t>, <t>I'll</t>, <t>you'll</t> to po prostu skrócone <t>will</t>. A <t>won't</t> to jego przeczenie, dla tego, co się nie stanie.
-
Zapamiętaj: dla realnej, prawdopodobnej przyszłości trzymaj część z <t>if</t> w czasie teraźniejszym, a <t>will</t> używaj tylko w wyniku.