Angielskie 'will' – przewidywania i decyzje podejmowane na bieżąco
Czasownika 'will' używamy w angielskim, gdy coś przewidujemy albo decydujemy się na coś w momencie mówienia: "I'll get the door." to decyzja podjęta tu i teraz, a "It will be cold tomorrow." to przewidywanie na przyszłość. Po 'will' stawiamy czasownik w formie podstawowej, bez 'to' (nigdy "I will to go") i forma jest taka sama dla każdej osoby, więc nie zmienia się przez koniugację jak w polskim. W mowie 'will' najczęściej skracamy do 'll, a przeczenie 'will not' do 'won't', np. "She won't agree.". Uważaj na typową pułapkę: gdy plan jest już ustalony wcześniej, naturalniejsze jest 'going to', a 'will' zostaw na spontaniczne reakcje i prognozy.
Przykłady
- I'll get the door. a decision made right now
- It will be cold tomorrow. a prediction about tomorrow
- She won't agree. she refuses / it is predicted she won't
Cała lekcja
Wszystko z filmu, w tekście.
-
Dzwoni telefon. Chcesz odebrać, ale jak to powiedzieć po angielsku? Traf z tym jednym słowem, a zabrzmisz spontanicznie, naturalnie i pewnie.
-
<t>Will</t> używamy do dwóch rzeczy: przewidywania na temat przyszłości i decyzji podjętej właśnie teraz, w chwili mówienia.
-
Forma jest cudownie prosta. <t>Will</t> plus podstawowa forma czasownika: bez <t>-s</t>, bez <t>-ing</t>, bez <t>to</t>. I tak samo dla każdej osoby.
-
Najpierw decyzja na poczekaniu. Coś się dzieje, a ty decydujesz od razu. I'll get the door.
-
Słyszysz? <t>I'll</t>, nie <t>I will</t>. W mowie <t>will</t> prawie zawsze skraca się do <t>ll</t>. To naturalne, codzienne brzmienie.
-
Teraz przewidywanie. Patrzysz w przyszłość i mówisz, co Twoim zdaniem się wydarzy. It will be cold tomorrow.
-
Często łagodzimy przewidywania zwrotami <t>I think</t>, <t>I'm sure</t> czy <t>maybe</t>. I tak używamy <t>will</t>. I think they will win.
-
Do przeczenia używasz <t>won't</t>, czyli <t>will not</t>. To odmowa albo pewne przewidywanie, że coś się nie wydarzy. She won't agree.
-
Oto co wszystkich myli. <t>Will</t> jest do decyzji podjętych teraz. <t>Going to</t> do planów, które już wcześniej postanowiłeś.
-
Błąd numer jeden: dodawanie <t>to</t> po <t>will</t>. Will to czasownik modalny — bierze czasownik bez <t>to</t>. Nigdy <t>will to</t>.
-
Druga pułapka: użycie <t>will</t> do planu, który już zrobiłeś. Jeśli jest ustalony, <t>going to</t> brzmi o wiele naturalniej.
-
Czyli: <t>will</t> plus forma podstawowa do przewidywań i decyzji na poczekaniu. Skraca się do <t>ll</t>, przeczenie to <t>won't</t> i nigdy nie dodawaj <t>to</t>.